وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَعَلَيْهَا صَوْمُ شَهْرٍ . فَقَالَ " أَرَأَيْتِ لَوْ كَانَ عَلَيْهَا دَيْنٌ أَكُنْتِ تَقْضِينَهُ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " فَدَيْنُ اللَّهِ أَحَقُّ بِالْقَضَاءِ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ ga kelib: «Onam vafot etdi, ustida bir oylik roʻza (qarzi) bor edi», dedi. Shunda u zot: «Aytgin-chi, agar uning ustida (mol) qarzi boʻlganida, sen uni toʻlar miding?» dedilar. Ayol: «Ha», dedi. U zot: «Allohning qarzi toʻlanishga (undan ham) haqliroqdir», dedilar.