وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ فَإِنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَخْبَرَنِي عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ مُلَبِّدًا يَقُولُ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ " . لاَ يَزِيدُ عَلَى هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ . وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ - رضى الله عنهما - كَانَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكَعُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ . ثُمَّ إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ النَّاقَةُ قَائِمَةً عِنْدَ مَسْجِدِ الْحُلَيْفَةِ أَهَلَّ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ - رضى الله عنهما - يَقُولُ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - يُهِلُّ بِإِهْلاَلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَيَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ni sochlarini (yelimga oʻxshash narsa bilan) bostirgan holda talbiya aytayotganlarini eshitdim. U zot: ‹Labbayk, Allohumma labbayk, labbayk, la sharika laka labbayk, innal-hamda van-niʼmata laka val-mulk, la sharika lak (Mana men huzuringdaman, ey Alloh, mana men huzuringdaman, mana men huzuringdaman, Sening sheriging yoʻq, mana men huzuringdaman; albatta, hamd ham, neʼmat ham Senikidir, mulk ham; Sening sheriging yoʻq)› — der edilar va shu kalimalarga (boshqa narsa) qoʻshmas edilar», — dedi. Abdulloh ibn Umar: «Rasululloh ﷺ Zul-Hulayfada ikki rakaat namoz oʻqir, soʻng ulov u zotni koʻtarib, Hulayfa masjidi yonida tik turib rostlanganida mana shu kalimalar bilan ehrom bogʻlab talbiya aytar edilar», — der edi. Abdulloh ibn Umar yana: «Umar ibn al-Xattob Rasululloh ﷺ ning mana shu kalimalardan iborat talbiyalari bilan ehrom bogʻlab talbiya aytar va: ‹Labbayk, Allohumma labbayk, labbayk va saʼdayk, val-xayru fi yadayk, labbayk, var-ragʻbau ilayka val-amal (Mana men huzuringdaman, ey Alloh, mana men huzuringdaman, mana men huzuringdaman va Senga itoat etishga shayman, yaxshilik Sening qoʻlingdadir, mana men huzuringdaman, intilish Sengadir, amal ham)› — deb aytar edi», — der edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни сочларини (елимга ўхшаш нарса билан) бостирган ҳолда талбия айтаётганларини эшитдим. У зот: ‹Лаббайк, Аллоҳумма лаббайк, лаббайк, ла шарика лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ла шарика лак (Мана мен ҳузурингдаман, эй Аллоҳ, мана мен ҳузурингдаман, мана мен ҳузурингдаман, Сенинг шеригинг йўқ, мана мен ҳузурингдаман; албатта, ҳамд ҳам, неъмат ҳам Сеникидир, мулк ҳам; Сенинг шеригинг йўқ)› — дер эдилар ва шу калималарга (бошқа нарса) қўшмас эдилар», — деди. Абдуллоҳ ибн Умар: «Расулуллоҳ ﷺ Зул-Ҳулайфада икки ракаат намоз ўқир, сўнг улов у зотни кўтариб, Ҳулайфа масжиди ёнида тик туриб ростланганида мана шу калималар билан эҳром боғлаб талбия айтар эдилар», — дер эди. Абдуллоҳ ибн Умар яна: «Умар ибн ал-Хаттоб Расулуллоҳ ﷺ нинг мана шу калималардан иборат талбиялари билан эҳром боғлаб талбия айтар ва: ‹Лаббайк, Аллоҳумма лаббайк, лаббайк ва саъдайк, вал-хайру фи ядайк, лаббайк, вар-рағбау илайка вал-амал (Мана мен ҳузурингдаман, эй Аллоҳ, мана мен ҳузурингдаман, мана мен ҳузурингдаман ва Сенга итоат этишга шайман, яхшилик Сенинг қўлингдадир, мана мен ҳузурингдаман, интилиш Сенгадир, амал ҳам)› — деб айтар эди», — дер эди.