وَحَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ - حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ كَانَ الْمُشْرِكُونَ يَقُولُونَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ - قَالَ - فَيَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَيْلَكُمْ قَدْ قَدْ " . فَيَقُولُونَ إِلاَّ شَرِيكًا هُوَ لَكَ تَمْلِكُهُ وَمَا مَلَكَ . يَقُولُونَ هَذَا وَهُمْ يَطُوفُونَ بِالْبَيْتِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mushriklar: «Labbayk, la sharika lak (Mana men huzuringdaman, Sening sheriging yoʻq)», — der edilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Voy holingizga, bas, bas!» — der edilar. Ular esa: «Magar bir sherik bundan mustasno, u Senikidir; unga ham, uning egalik qilgan narsalariga ham Sen egalik qilursan», — der edilar. Ular buni Kaʼbani tavof qilib yurgan holatlarida aytar edilar.