حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى ضُبَاعَةَ بِنْتِ الزُّبَيْرِ فَقَالَ لَهَا " أَرَدْتِ الْحَجَّ " . قَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَجِدُنِي إِلاَّ وَجِعَةً . فَقَالَ لَهَا " حُجِّي وَاشْتَرِطِي وَقُولِي اللَّهُمَّ مَحِلِّي حَيْثُ حَبَسْتَنِي " . وَكَانَتْ تَحْتَ الْمِقْدَادِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zuboʼa binti Zubayrning oldiga kirdilar va unga: «Hajni qilmoqchimisan?» dedilar. U: «Vallohi, oʻzimni faqat ogʻrib turgan holdagina koʻrayapman», dedi. Shunda u zot ﷺ unga: «Haj qil va shart qilib qoʻy, hamda: ‹Allohim, meni qayerda toʻxtatsang, ehromdan chiqar joyim oʻsha boʻlsin› — deb ayt», dedilar. U Miqdodning (nikohi) ostida edi.