حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا بِشْرُ، بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ، قَالَ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ نَزَلَتْ آيَةُ الْمُتْعَةِ فِي كِتَابِ اللَّهِ - يَعْنِي مُتْعَةَ الْحَجِّ - وَأَمَرَنَا بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُ آيَةَ مُتْعَةِ الْحَجِّ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى مَاتَ . قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ بَعْدُ مَا شَاءَ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Allohning Kitobida mutʼa oyati — yaʼni hajj mutʼasi (oyati) — nozil boʻldi va Rasululloh ﷺ bizni unga buyurdilar, soʻng hajj mutʼasi oyatini bekor qiluvchi (boshqa) oyat nozil boʻlmadi va Rasululloh ﷺ vafot etgunlaricha undan qaytarmadilar. Bir kishi esa keyin oʻz raʼyi bilan xohlaganini aytdi.»