وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا حَبِيبُ، بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، رضى الله عنه أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَهُمَا بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ قَالَ فَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ . فَرَجَعْتُ إِلَى أَنَسٍ فَأَخْبَرْتُهُ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَ كَأَنَّمَا كُنَّا صِبْيَانًا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ning ikkovini — haj bilan umrani — birga (qilib) jamlaganlarini koʻrgan. U (Bakr): «Soʻng men Ibn Umardan soʻradim, shunda u: ‹Biz hajga ehrom bogʻladik›, dedi. Men Anasning oldiga qaytib borib, Ibn Umar aytgan narsani unga xabar berdim. Shunda u: ‹Goʻyo bizlar bolalar boʻlganmiz (deysizmi)?›, dedi», dedi.