حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَسَّانَ الأَعْرَجَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْهُجَيْمِ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا هَذِهِ الْفُتْيَا الَّتِي قَدْ تَشَغَّفَتْ أَوْ تَشَغَّبَتْ بِالنَّاسِ أَنَّ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ فَقَدْ حَلَّ فَقَالَ سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم وَإِنْ رَغِمْتُمْ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Banu Hujaymdan boʻlgan bir kishi Ibn Abbosga: «Sizning bu fatvoyingiz nima ediki, odamlarni qiziqtirib (yoki: nizoga solib) qoʻyibdi — kim Baytni tavof qilsa, ehromdan chiqibdi (degan fatvoyingiz)?» dedi. Shunda (Ibn Abbos): «Bu Nabiyingiz ﷺ ning sunnatidir, garchi siz xush koʻrmasangiz ham», dedi.