حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَ قُلْتُ لَهَا إِنِّي لأَظُنُّ رَجُلاً لَوْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مَا ضَرَّهُ . قَالَتْ لِمَ قُلْتُ لأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ . فَقَالَتْ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلاَ عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا . وَهَلْ تَدْرِي فِيمَا كَانَ ذَاكَ إِنَّمَا كَانَ ذَاكَ أَنَّ الأَنْصَارَ كَانُوا يُهِلُّونَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ لِصَنَمَيْنِ عَلَى شَطِّ الْبَحْرِ يُقَالُ لَهُمَا إِسَافٌ وَنَائِلَةٌ . ثُمَّ يَجِيئُونَ فَيَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ يَحْلِقُونَ . فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ كَرِهُوا أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَهُمَا لِلَّذِي كَانُوا يَصْنَعُونَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَتْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} إِلَى آخِرِهَا - قَالَتْ - فَطَافُوا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: (Urva) dedi: Men unga (Oishaga): «Men shunday gumon qilamanki, agar bir kishi Safo bilan Marva orasini tavof qilmasa, bunga zarari boʻlmaydi (deb oʻylayman)», dedim. (Oisha): «Nega?» dedi. Men: «Chunki Alloh taolo: {Albatta, Safo va Marva Allohning shiorlaridandir} (Baqara 158) — ayatning oxirigacha — deydi», dedim. Shunda (Oisha): «Safo bilan Marva orasini tavof qilmagan kishining hajini ham, umrasini ham Alloh komil qilmas. Agar sen aytganingdek boʻlganida, ‹Ularning ikkovi orasini tavof qilmasa, unga gunoh yoʻq› deyilgan boʻlur edi. Bu nima haqida (nozil boʻlganini) bilasanmi? Bu shu sababdan ediki, ansorlar johiliyatda dengiz qirgʻogʻidagi Isof va Noila deb ataladigan ikki butga (atab) niyat (talbiya) qilar edilar. Soʻng kelib, Safo bilan Marva orasini tavof qilar, soʻng sochlarini qirdirar edilar. Islom kelganida esa, johiliyatda qilgan ishlari sababli ikkovi orasini tavof qilishni yoqtirmadilar», dedi. (Oisha) dedi: «Shunda Alloh azza va jalla: {Albatta, Safo va Marva Allohning shiorlaridandir} (Baqara 158) — oxirigacha — (ayatni) nozil qildi». (Oisha) dedi: «Bas, ular tavof qildilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: (Урва) деди: Мен унга (Оишага): «Мен шундай гумон қиламанки, агар бир киши Сафо билан Марва орасини тавоф қилмаса, бунга зарари бўлмайди (деб ўйлайман)», дедим. (Оиша): «Нега?» деди. Мен: «Чунки Аллоҳ таоло: {Албатта, Сафо ва Марва Аллоҳнинг шиорларидандир} (Бақара 158) — аятнинг охиригача — дейди», дедим. Шунда (Оиша): «Сафо билан Марва орасини тавоф қилмаган кишининг ҳажини ҳам, умрасини ҳам Аллоҳ комил қилмас. Агар сен айтганингдек бўлганида, ‹Уларнинг иккови орасини тавоф қилмаса, унга гуноҳ йўқ› дейилган бўлур эди. Бу нима ҳақида (нозил бўлганини) биласанми? Бу шу сабабдан эдики, ансорлар жоҳилиятда денгиз қирғоғидаги Исоф ва Ноила деб аталадиган икки бутга (атаб) ният (талбия) қилар эдилар. Сўнг келиб, Сафо билан Марва орасини тавоф қилар, сўнг сочларини қирдирар эдилар. Ислом келганида эса, жоҳилиятда қилган ишлари сабабли иккови орасини тавоф қилишни ёқтирмадилар», деди. (Оиша) деди: «Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Албатта, Сафо ва Марва Аллоҳнинг шиорларидандир} (Бақара 158) — охиригача — (аятни) нозил қилди». (Оиша) деди: «Бас, улар тавоф қилдилар».