Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Savda Muzdalifa kechasida Rasululloh ﷺ dan, u zot (jaʼnatdan joʻnashlari)dan oldin va odamlar tigʻiz boʻlmasidan oldin (Minoga) yoʻlga chiqishga ruxsat soʻradi. U semiz, ogʻir harakatlanadigan ayol edi — al-Qosim: ‹Sabita ogʻir (vaznli) degani›, deydi —. U zot unga ruxsat berdilar, u (Savda) u zot joʻnashlaridan oldin chiqib ketdi. Bizni esa tongga qadar (oʻzlari bilan) ushlab turdilar, soʻng u zot joʻnaganlarida biz ham joʻnadik. Men ham Savda ruxsat soʻraganidek Rasululloh ﷺ dan ruxsat soʻragan boʻlib, u zotning ruxsatlari bilan joʻnaganimda edi, bu men uchun har qanday quvonchli narsadan koʻra suyukliroq boʻlardi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Савда Муздалифа кечасида Расулуллоҳ ﷺ дан, у зот (жаънатдан жўнашлари)дан олдин ва одамлар тиғиз бўлмасидан олдин (Минога) йўлга чиқишга рухсат сўради. У семиз, оғир ҳаракатланадиган аёл эди — ал-Қосим: ‹Сабита оғир (вазнли) дегани›, дейди —. У зот унга рухсат бердилар, у (Савда) у зот жўнашларидан олдин чиқиб кетди. Бизни эса тонгга қадар (ўзлари билан) ушлаб турдилар, сўнг у зот жўнаганларида биз ҳам жўнадик. Мен ҳам Савда рухсат сўраганидек Расулуллоҳ ﷺ дан рухсат сўраган бўлиб, у зотнинг рухсатлари билан жўнаганимда эди, бу мен учун ҳар қандай қувончли нарсадан кўра суюклироқ бўларди».