وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَقَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ . قَالَ " فَاذْبَحْ وَلاَ حَرَجَ " . قَالَ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ . قَالَ " ارْمِ وَلاَ حَرَجَ " .
Abdulloh ibn Amr ibnul-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning oldilariga bir kishi kelib: «Men qurbonlikni soʻyishdan oldin sochimni oldirdim», dedi. (Nabiy ﷺ): «Endi soʻy, hech qanday gunoh yoʻq», dedilar. (U yana): «Men jamaraga (toshlarni) otishdan oldin soʻydim», dedi. (Nabiy ﷺ): «Endi ot, hech qanday gunoh yoʻq», dedilar.