حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ شَىْءٍ، عَقَلْتَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيْنَ صَلَّى الظُّهْرَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ قَالَ بِمِنًى . قُلْتُ فَأَيْنَ صَلَّى الْعَصْرَ يَوْمَ النَّفْرِ قَالَ بِالأَبْطَحِ - ثُمَّ قَالَ - افْعَلْ مَا يَفْعَلُ أُمَرَاؤُكَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Anas ibn Molikdan soʻrab: «Menga Rasululloh ﷺ dan yodingda saqlab qolgan bir narsani aytib bergin: u zot tarviya kuni peshinni qayerda oʻqigan edilar?» dedim. U: «Minoda», dedi. Men: «Nafr kuni asrni qayerda oʻqidilar?» dedim. U: «Abtahda», dedi. Soʻng: «Sen amirlaring qiladigan ishni qilaver», dedi.