وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ حَجَّةِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم قَالَ فَأَمَرَنَا إِذَا أَحْلَلْنَا أَنْ نُهْدِيَ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ مِنَّا فِي الْهَدِيَّةِ وَذَلِكَ حِينَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَحِلُّوا مِنْ . حَجِّهِمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi (u Nabiy ﷺ ning hajlari haqida hadis aytdi): «(Rasululloh ﷺ) bizga ihromdan chiqqanimizda qurbonlik (hadiy) soʻyishni va qurbonlikda bir necha kishimiz sherik boʻlishni buyurdilar». Bu (hodisa Rasululloh ﷺ ahli bilan) haridan chiqishlarini (umradan soʻng ihromni yechishlarini) buyurgan vaqtlarida boʻlgan edi — shu hadisda (zikr qilingani kabi).