وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ أَشْعَرَهَا وَقَلَّدَهَا ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى الْبَيْتِ وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حِلاًّ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ning qurbonlik tuyalarining qilodalarini oʻz qoʻllarim bilan eshdim, soʻng u zot ularni ishʼor qildilar (belgi qoʻyish uchun terisini tildilar) va qiloda osdilar, soʻng ularni (Makkadagi) Baytga joʻnatdilar va oʻzlari Madinada qoldilar. (Shunda) u zotga avval halol boʻlgan biror narsa harom boʻlmadi».