وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، سُئِلَ عَنْ رُكُوبِ الْهَدْىِ، فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ارْكَبْهَا بِالْمَعْرُوفِ إِذَا أُلْجِئْتَ إِلَيْهَا حَتَّى تَجِدَ ظَهْرًا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: undan hadiyga (qurbonlik hayvoniga) minish haqida soʻralganda u: «Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: ‹Unga zarurating tushganda, boshqa ulov topguningga qadar yaxshilik (meʼyor) bilan unga min›», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: ундан ҳадийга (қурбонлик ҳайвонига) миниш ҳақида сўралганда у: «Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: ‹Унга заруратинг тушганда, бошқа улов топгунингга қадар яхшилик (меъёр) билан унга мин›», деди.