حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رُكُوبِ الْهَدْىِ، فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ارْكَبْهَا بِالْمَعْرُوفِ إِذَا أُلْجِئْتَ إِلَيْهَا حَتَّى تَجِدَ ظَهْرًا " .
Abuz-Zubayr (rahimahulloh) aytdi: Men Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan qurbonlik (tuyasiga) minish haqida soʻradim. U kishi: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Agar (boshqa minadigan narsa topolmay) noiloj qolsang, unga yaxshilik bilan min, toki bir ulov topguningcha›, deganlarini eshitganman», dedilar.Абуз-Зубайр (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан қурбонлик (туясига) миниш ҳақида сўрадим. У киши: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Агар (бошқа минадиган нарса тополмай) ноилож қолсанг, унга яхшилик билан мин, токи бир улов топгунингча›, деганларини эшитганман», дедилар.