وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ الأَنْصَارِيُّ، أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ . ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ " وَلاَ يُرِيدُ أَحَدٌ أَهْلَ الْمَدِينَةِ بِسُوءٍ إِلاَّ أَذَابَهُ اللَّهُ فِي النَّارِ ذَوْبَ الرَّصَاصِ أَوْ ذَوْبَ الْمِلْحِ فِي الْمَاءِ " .
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar... — soʻng Ibn Numayrning hadisiga oʻxshashini zikr qildi va hadisda quyidagini ziyoda qildi: «Hech kim Madina ahliga yomonlik (qilishni) istamasinki, Alloh uni olovda qoʻrgʻoshinning erishiday yoki tuzning suvda erishiday eritib yuboradi».Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар... — сўнг Ибн Нумайрнинг ҳадисига ўхшашини зикр қилди ва ҳадисда қуйидагини зиёда қилди: «Ҳеч ким Мадина аҳлига ёмонлик (қилишни) истамасинки, Аллоҳ уни оловда қўрғошиннинг эришидай ёки тузнинг сувда эришидай эритиб юборади».