وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، الأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي كُرَيْبٍ عَنْ أَبِي، مُعَاوِيَةَ إِلَى آخِرِهِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ " فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ " . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا " مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ " . وَلَيْسَ فِي رِوَايَةِ وَكِيعٍ ذِكْرُ يَوْمِ الْقِيَامَةِ .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan oldingi hadisga oʻxshash, oxirigacha rivoyat qilinadi. Bu hadisda quyidagi ziyoda qilingan: «Kim bir musulmonning omonini buzsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin. Undan qiyomat kuni na farz va na nafl (toati) qabul qilinmaydi». Baʼzi rivoyatlarda esa ‹Kim oʻz otasidan boshqaga (otam deb) daʼvo qilsa› (degan soʻzlar) yoʻq, baʼzilarida esa qiyomat kunining zikri yoʻq.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан олдинги ҳадисга ўхшаш, охиригача ривоят қилинади. Бу ҳадисда қуйидаги зиёда қилинган: «Ким бир мусулмоннинг омонини бузса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин. Ундан қиёмат куни на фарз ва на нафл (тоати) қабул қилинмайди». Баъзи ривоятларда эса ‹Ким ўз отасидан бошқага (отам деб) даъво қилса› (деган сўзлар) йўқ, баъзиларида эса қиёмат кунининг зикри йўқ.