حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ، عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَيْهِ وَأَنَا أَحْدَثُ الْقَوْمِ، بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ فَلَمْ أَلْبَثْ حَتَّى تَزَوَّجْتُ .
Abdurahmon ibn Yazid (rahimahulloh)dan, u Abdullohdan rivoyat qiladi: Biz uning (Abdullohning) oldiga kirdik, men esa qavmning eng yoshi edim, — deb ularning hadisi kabi rivoyat qildi, ammo «Men koʻp oʻtmay uylandim» (jumlasini) zikr qilmadi.