حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَابْنُ الزُّبَيْرِ اخْتَلَفَا فِي الْمُتْعَتَيْنِ فَقَالَ جَابِرٌ فَعَلْنَاهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَهَانَا عَنْهُمَا عُمَرُ فَلَمْ نَعُدْ لَهُمَا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Jobir ibn Abdullohning oldida edim. Shunda uning oldiga bir kishi kelib: «Ibn Abbos va Ibn Zubayr ikki mutʼa (haj mutʼasi va ayollar mutʼasi) borasida ixtilof qildilar» dedi. Shunda Jobir: «Biz u ikkovini Rasululloh ﷺ bilan birga qildik, soʻng Umar bizni u ikkovidan man qildi, biz ularga qaytmadik» dedi.