وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " الثَّيِّبُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ يَسْتَأْذِنُهَا أَبُوهَا فِي نَفْسِهَا وَإِذْنُهَا صُمَاتُهَا " . وَرُبَّمَا قَالَ " وَصَمْتُهَا إِقْرَارُهَا " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Eri boʻlgan ayol oʻzi haqida (oʻz nikohiga) valiysidan koʻra haqliroqdir, qiz haqida esa otasi undan izn soʻraydi va uning izni — sukut qilishidir». Baʼzan u: «Uning sukuti — uning iqroridir», — dedi.