حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، وَهَذَا حَدِيثُ بَهْزٍ قَالَ لَمَّا انْقَضَتْ عِدَّةُ زَيْنَبَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِزَيْدٍ " فَاذْكُرْهَا عَلَىَّ " . قَالَ فَانْطَلَقَ زَيْدٌ حَتَّى أَتَاهَا وَهْىَ تُخَمِّرُ عَجِينَهَا قَالَ فَلَمَّا رَأَيْتُهَا عَظُمَتْ فِي صَدْرِي حَتَّى مَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَنْظُرَ إِلَيْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَهَا فَوَلَّيْتُهَا ظَهْرِي وَنَكَصْتُ عَلَى عَقِبِي فَقُلْتُ يَا زَيْنَبُ أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُكِ . قَالَتْ مَا أَنَا بِصَانِعَةٍ شَيْئًا حَتَّى أُوَامِرَ رَبِّي . فَقَامَتْ إِلَى مَسْجِدِهَا وَنَزَلَ الْقُرْآنُ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ عَلَيْهَا بِغَيْرِ إِذْنٍ قَالَ فَقَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَطْعَمَنَا الْخُبْزَ وَاللَّحْمَ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ فَخَرَجَ النَّاسُ وَبَقِيَ رِجَالٌ يَتَحَدَّثُونَ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ الطَّعَامِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاتَّبَعْتُهُ فَجَعَلَ يَتَتَبَّعُ حُجَرَ نِسَائِهِ يُسَلِّمُ عَلَيْهِنَّ وَيَقُلْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ قَالَ فَمَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَنَّ الْقَوْمَ خَرَجُوا أَوْ أَخْبَرَنِي - قَالَ - فَانْطَلَقَ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ فَذَهَبْتُ أَدْخُلُ مَعَهُ فَأَلْقَى السِّتْرَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَنَزَلَ الْحِجَابُ قَالَ وَوُعِظَ الْقَوْمُ بِمَا وُعِظُوا بِهِ . زَادَ ابْنُ رَافِعٍ فِي حَدِيثِهِ { لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ} إِلَى قَوْلِهِ { وَاللَّهُ لاَ يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Zaynabning iddasi tugaganda Rasululloh ﷺ Zaydga: «Uni men uchun (sovchilik qilib) tilga ol», dedilar. (Zayd) dedi: Zayd yoʻlga tushib, uning oldiga keldi, u (Zaynab) xamirini xamir qilayotgan edi. Men uni koʻrganimda, Rasululloh ﷺ uni tilga olganlari sababli, u koʻksimda shu qadar ulugʻ boʻlib ketdiki, hatto unga qaray olmasdim. Shu sababli men unga orqamni oʻgirib, ortimga tisarilib: «Ey Zaynab! Rasululloh ﷺ seni (sovchilik qilib) tilga olib (meni) yubordilar», dedim. U: «Robbim bilan maslahatlashmagunimcha men hech narsa qila olmasman», dedi. Soʻng u oʻzining ibodat joyiga turib (namozga) ketdi va Qurʼon (oyati) nozil boʻldi. Rasululloh ﷺ kelib, uning huzuriga iznsiz kirdilar. Men koʻrdimki, kun koʻtarilganda Rasululloh ﷺ bizni non va goʻsht bilan toʻydirdilar. Odamlar chiqib ketishdi, baʼzi kishilar esa taomdan keyin uyda suhbatlashib qolishdi. Rasululloh ﷺ chiqdilar, men ham ortlaridan ergashdim. (U zot) ayollarining hujralari yonidan oʻtib, ularga salom bera boshladilar, ular: «Yo Rasululloh! Ahlingizni (xotiningizni) qanday topdingiz?» deyishardi. Bilmayman, qavmning chiqib ketganini (u zotga) men xabar berdimmi yoki (u zot) menga xabar berdilarmi. (U zot) yurib, uyga kirdilar. Men ham u zot bilan kirmoqchi boʻldim, lekin (u zot) men bilan oʻzlarining orasiga parda tashladilar va hijob (oyati) nozil boʻldi. Qavm nima bilan vaʼz etilgan boʻlsa, oʻsha bilan vaʼz etildi. Ibn Rofiʼ oʻz hadisida shuni ziyoda qildi: {Nabiy uylariga taomga taklif etilmaguningizcha va (taom) pishishini kutib oʻtirmagan holda kirmanglar} oyatidan to {Alloh haq(ni aytish)dan uyalmaydi} (Ahzob 53) (degan soʻzigacha).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Зайнабнинг иддаси тугаганда Расулуллоҳ ﷺ Зайдга: «Уни мен учун (совчилик қилиб) тилга ол», дедилар. (Зайд) деди: Зайд йўлга тушиб, унинг олдига келди, у (Зайнаб) хамирини хамир қилаётган эди. Мен уни кўрганимда, Расулуллоҳ ﷺ уни тилга олганлари сабабли, у кўксимда шу қадар улуғ бўлиб кетдики, ҳатто унга қарай олмасдим. Шу сабабли мен унга орқамни ўгириб, ортимга тисарилиб: «Эй Зайнаб! Расулуллоҳ ﷺ сени (совчилик қилиб) тилга олиб (мени) юбордилар», дедим. У: «Роббим билан маслаҳатлашмагунимча мен ҳеч нарса қила олмасман», деди. Сўнг у ўзининг ибодат жойига туриб (намозга) кетди ва Қуръон (ояти) нозил бўлди. Расулуллоҳ ﷺ келиб, унинг ҳузурига изнсиз кирдилар. Мен кўрдимки, кун кўтарилганда Расулуллоҳ ﷺ бизни нон ва гўшт билан тўйдирдилар. Одамлар чиқиб кетишди, баъзи кишилар эса таомдан кейин уйда суҳбатлашиб қолишди. Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар, мен ҳам ортларидан эргашдим. (У зот) аёлларининг ҳужралари ёнидан ўтиб, уларга салом бера бошладилар, улар: «Ё Расулуллоҳ! Аҳлингизни (хотинингизни) қандай топдингиз?» дейишарди. Билмайман, қавмнинг чиқиб кетганини (у зотга) мен хабар бердимми ёки (у зот) менга хабар бердиларми. (У зот) юриб, уйга кирдилар. Мен ҳам у зот билан кирмоқчи бўлдим, лекин (у зот) мен билан ўзларининг орасига парда ташладилар ва ҳижоб (ояти) нозил бўлди. Қавм нима билан ваъз этилган бўлса, ўша билан ваъз этилди. Ибн Рофиъ ўз ҳадисида шуни зиёда қилди: {Набий уйларига таомга таклиф этилмагунингизча ва (таом) пишишини кутиб ўтирмаган ҳолда кирманглар} оятидан то {Аллоҳ ҳақ(ни айтиш)дан уялмайди} (Аҳзоб 53) (деган сўзигача).