وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُمَرَ، بْنِ حَمْزَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الأَمَانَةِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى امْرَأَتِهِ وَتُفْضِي إِلَيْهِ ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا " . وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ " إِنَّ أَعْظَمَ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida Alloh nazdida omonatlarning eng ulugʻidan biri — xotini bilan qoʻshilgan, xotini ham u bilan qoʻshilgan, soʻngra uning sirini yoyadigan kishi (xiyonatidir)», — dedilar. Ibn Numayr esa: «Albatta, eng ulugʻ omonat...» — deb (rivoyat qildi).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида Аллоҳ наздида омонатларнинг энг улуғидан бири — хотини билан қўшилган, хотини ҳам у билан қўшилган, сўнгра унинг сирини ёядиган киши (хиёнатидир)», — дедилар. Ибн Нумайр эса: «Албатта, энг улуғ омонат...» — деб (ривоят қилди).