وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبُو صِرْمَةَ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَسَأَلَهُ أَبُو صِرْمَةَ فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُ الْعَزْلَ فَقَالَ نَعَمْ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ بَلْمُصْطَلِقِ فَسَبَيْنَا كَرَائِمَ الْعَرَبِ فَطَالَتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَرَغِبْنَا فِي الْفِدَاءِ فَأَرَدْنَا أَنْ نَسْتَمْتِعَ وَنَعْزِلَ فَقُلْنَا نَفْعَلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا لاَ نَسْأَلُهُ . فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا مَا كَتَبَ اللَّهُ خَلْقَ نَسَمَةٍ هِيَ كَائِنَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ سَتَكُونُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Banul-Mustaliq gʻazotiga chiqdik va arablarning oliyjanob ayollarini asir oldik. Bizga (xotinlarimizdan) ayriliq uzoq tuyuldi va biz fidya (olishni) istardik, shu bois (asir ayollardan) bahramand boʻlmoqchi-yu, azl qilmoqchi boʻldik. Shunda biz: ‹Rasululloh ﷺ oramizda turganida buni qilamiz-u, undan soʻramaymizmi?› — dedik. Soʻng Rasululloh ﷺ dan soʻradik. U zot: ‹Buni qilmasangiz ham boshqa choʻqqa zarari yoʻq, zero Alloh Qiyomat kunigacha yaratiladigan har bir jonni yozib qoʻygan, u (jon) albatta dunyoga keladi›, — dedilar».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Банул-Мусталиқ ғазотига чиқдик ва арабларнинг олийжаноб аёлларини асир олдик. Бизга (хотинларимиздан) айрилиқ узоқ туюлди ва биз фидя (олишни) истардик, шу боис (асир аёллардан) баҳраманд бўлмоқчи-ю, азл қилмоқчи бўлдик. Шунда биз: ‹Расулуллоҳ ﷺ орамизда турганида буни қиламиз-у, ундан сўрамаймизми?› — дедик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ дан сўрадик. У зот: ‹Буни қилмасангиз ҳам бошқа чўққа зарари йўқ, зеро Аллоҳ Қиёмат кунигача яратиладиган ҳар бир жонни ёзиб қўйган, у (жон) албатта дунёга келади›, — дедилар».