وَحَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ قَالَتِ، اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ عَمِّي مِنَ الرَّضَاعَةِ أَبُو الْجَعْدِ فَرَدَدْتُهُ - قَالَ لِي هِشَامٌ إِنَّمَا هُوَ أَبُو الْقُعَيْسِ - فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ قَالَ " فَهَلاَّ أَذِنْتِ لَهُ تَرِبَتْ يَمِينُكِ أَوْ يَدُكِ" .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Emish orqali boʻlgan amakim Abul-Jaʼd oldimga kirishga izn soʻradi, men uni qaytardim — Hishom menga: ‹U aslida Abu Quaysdir›, dedi —. Nabiy ﷺ kelganlarida, buni u zotga xabar berdim. (U zot): ‹Nega unga izn bermading?! Oʻng qoʻling yoki qoʻling tuproqqa belansin›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Эмиш орқали бўлган амаким Абул-Жаъд олдимга киришга изн сўради, мен уни қайтардим — Ҳишом менга: ‹У аслида Абу Қуайсдир›, деди —. Набий ﷺ келганларида, буни у зотга хабар бердим. (У зот): ‹Нега унга изн бермадинг?! Ўнг қўлинг ёки қўлинг тупроққа белансин›, дедилар».