وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي، خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ مَا أُبَالِي خَيَّرْتُ امْرَأَتِي وَاحِدَةً أَوْ مِائَةً أَوْ أَلْفًا بَعْدَ أَنْ تَخْتَارَنِي وَلَقَدْ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَقَالَتْ قَدْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَفَكَانَ طَلاَقًا.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Masruq dedi: Xotinim meni (eri qilib) ixtiyor qilganidan keyin, men uni bir marta yoki yuz marta yoki ming marta ixtiyor qilishga (qoʻysam ham) parvo qilmayman. Men Oishadan soʻragan edim, u: «Rasululloh ﷺ bizni ixtiyor qilishga (qoʻydilar), bu taloq boʻlganmidi?» dedi.