حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، كَانَتْ تَحْتَ أَبِي عَمْرِو بْنِ حَفْصِ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَطَلَّقَهَا آخِرَ ثَلاَثِ تَطْلِيقَاتٍ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسْتَفْتِيهِ فِي خُرُوجِهَا مِنْ بَيْتِهَا فَأَمَرَهَا أَنْ تَنْتَقِلَ إِلَى ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ الأَعْمَى فَأَبَى مَرْوَانُ أَنْ يُصَدِّقَهُ فِي خُرُوجِ الْمُطَلَّقَةِ مِنْ بَيْتِهَا وَقَالَ عُرْوَةُ إِنَّ عَائِشَةَ أَنْكَرَتْ ذَلِكَ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ.
Fotima bint Qays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Abu Amr ibn Hafs ibn al-Mugʻiraning nikohida edi, u (Abu Amr) uni uchta taloqning oxirgisi (uchinchisi) bilan taloq qildi. (Fotima) gumon (taʼkid) qilishicha, u Rasululloh ﷺ ning oldiga kelib oʻz uyidan chiqishi haqida fatvo soʻradi. Shunda u zot unga koʻr Ibn Ummu Maktumning oldiga koʻchishni buyurdilar. Marvon esa taloq qilingan ayolning oʻz uyidan chiqishi (haqidagi) bu (rivoyat)ni tasdiqlashdan (qabul qilishdan) bosh tortdi. Urva: «Oisha buni Fotima bint Qaysga (qilib) inkor qildi (rad etdi)», dedi.Фотима бинт Қайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Абу Амр ибн Ҳафс ибн ал-Муғиранинг никоҳида эди, у (Абу Амр) уни учта талоқнинг охиргиси (учинчиси) билан талоқ қилди. (Фотима) гумон (таъкид) қилишича, у Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келиб ўз уйидан чиқиши ҳақида фатво сўради. Шунда у зот унга кўр Ибн Умму Мактумнинг олдига кўчишни буюрдилар. Марвон эса талоқ қилинган аёлнинг ўз уйидан чиқиши (ҳақидаги) бу (ривоят)ни тасдиқлашдан (қабул қилишдан) бош тортди. Урва: «Оиша буни Фотима бинт Қайсга (қилиб) инкор қилди (рад этди)», деди.