وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، تَزَوَّجَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَكَمِ فَطَلَّقَهَا فَأَخْرَجَهَا مِنْ عِنْدِهِ فَعَابَ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ عُرْوَةُ فَقَالُوا إِنَّ فَاطِمَةَ قَدْ خَرَجَتْ . قَالَ عُرْوَةُ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَأَخْبَرْتُهَا بِذَلِكَ فَقَالَتْ مَا لِفَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ خَيْرٌ فِي أَنْ تَذْكُرَ هَذَا الْحَدِيثَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Yahyo ibn Said ibn al-Os Abdurrahmon ibn al-Hakamning qiziga uylandi, soʻng uni taloq qildi va uni oʻzining oldidan (uyidan) chiqarib yubordi. Urva ularning bu (ishi)ni aybladi. Shunda ular: ‹Fotima ham (eri uyidan) chiqib ketgan-ku›, dedilar. Urva dedi: ‹Men Oishaning oldiga keldim va unga bu haqda xabar berdim. Shunda u: ‹Fotima bint Qays uchun bu hadisni eslashda xayr yoʻq›, dedi›».