Sahl ibn Saʼd al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bani Ajlondan boʻlgan Uvaymir al-Ansoriy Osim ibn Adiyning oldiga keldi. Va (roviy) hadisni Molikning hadisi misli (xuddi shunday) keltirdi, hamda hadis ichiga (Ibn Shihobning) «Uning (Uvaymirning) undan (xotinidan) ajralishi keyinchalik mulaana qiluvchilar haqidagi sunnat (qoida) boʻlib qoldi» degan soʻzini qoʻshib aytdi. Va unda quyidagini ziyoda qildi: Sahl dedi: U (ayol) homilador edi, soʻng uning oʻgʻli (otasiga emas, balki) onasiga nisbat berilar edi. Soʻngra shunday sunnat (qoida) joriy boʻldiki, u (oʻgʻil) unga (onasiga) voris boʻladi va u (ona) ham undan Alloh oʻziga belgilab qoʻygan ulushni meros oladi.Саҳл ибн Саъд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бани Ажлондан бўлган Уваймир ал-Ансорий Осим ибн Адийнинг олдига келди. Ва (ровий) ҳадисни Моликнинг ҳадиси мисли (худди шундай) келтирди, ҳамда ҳадис ичига (Ибн Шиҳобнинг) «Унинг (Уваймирнинг) ундан (хотинидан) ажралиши кейинчалик мулаана қилувчилар ҳақидаги суннат (қоида) бўлиб қолди» деган сўзини қўшиб айтди. Ва унда қуйидагини зиёда қилди: Саҳл деди: У (аёл) ҳомиладор эди, сўнг унинг ўғли (отасига эмас, балки) онасига нисбат берилар эди. Сўнгра шундай суннат (қоида) жорий бўлдики, у (ўғил) унга (онасига) ворис бўлади ва у (она) ҳам ундан Аллоҳ ўзига белгилаб қўйган улушни мерос олади.