حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ دَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى ابْنِ عَامِرٍ يَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَقَالَ أَلاَ تَدْعُو اللَّهَ لِي يَا ابْنَ عُمَرَ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ بِغَيْرِ طُهُورٍ وَلاَ صَدَقَةٌ مِنْ غُلُولٍ " . وَكُنْتَ عَلَى الْبَصْرَةِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar Ibn Omirning oldiga — u kasal boʻlganida — uni koʻrgani kirdi. Shunda (Ibn Omir): «Men uchun Allohga duo qilmaysanmi, ey Ibn Umar?» dedi. (Ibn Umar): «Albatta men Rasululloh ﷺ ning: ‹Tahoratsiz namoz, gʻulul (xiyonat bilan olingan oʻlja)dan (boʻlgan) sadaqa qabul qilinmaydi› deyayotganlarini eshitdim; sen esa Basra (voliysi) (ustida) eding», dedi.