حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَوَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، - وَاللَّفْظُ لِوَاصِلٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَرِدُ عَلَىَّ أُمَّتِي الْحَوْضَ وَأَنَا أَذُودُ النَّاسَ عَنْهُ كَمَا يَذُودُ الرَّجُلُ إِبِلَ الرَّجُلِ عَنْ إِبِلِهِ " . قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَتَعْرِفُنَا قَالَ " نَعَمْ لَكُمْ سِيمَا لَيْسَتْ لأَحَدٍ غَيْرِكُمْ تَرِدُونَ عَلَىَّ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ وَلَيُصَدَّنَّ عَنِّي طَائِفَةٌ مِنْكُمْ فَلاَ يَصِلُونَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ هَؤُلاَءِ مِنْ أَصْحَابِي فَيُجِيبُنِي مَلَكٌ فَيَقُولُ وَهَلْ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatim mening oldimga — havzga — keladi; men esa odamlarni undan haydayman (toʻsaman) — xuddi bir kishi (boshqa) bir kishining tuyalarini oʻz tuyalaridan haydagani kabi —», dedilar. Ular: «Ey Allohning Paygʻambari, bizni taniysizmi?» dedilar. (Paygʻambar): «Ha; sizlarda sizlardan boshqa hech kimda boʻlmagan bir belgi bor: sizlar mening oldimga — tahorat izlaridan — gʻurra-muhajjal holda kelasizlar. Va sizlardan bir toifa mendan toʻsiladi (haydaladi) — ular (menga) yeta olmaydilar —. Shunda men: ‹Ey Rabbim, mana bular mening ashobimdan!› deyman. Bas, menga bir farishta javob berib: ‹Sen ularning sendan keyin nima (bidʼat) qilganini bilasanmi?› deydi», dedilar.