وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، أَنَّ رَجُلاً، نَزَلَ بِعَائِشَةَ فَأَصْبَحَ يَغْسِلُ ثَوْبَهُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّمَا كَانَ يُجْزِئُكَ إِنْ رَأَيْتَهُ أَنْ تَغْسِلَ مَكَانَهُ فَإِنْ لَمْ تَرَ نَضَحْتَ حَوْلَهُ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَفْرُكُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرْكًا فَيُصَلِّي فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Oishaning (uyida) qoʻndi (mehmon boʻldi), soʻng tongda oʻz kiyimini yuva boshladi. Shunda Oisha: «Agar sen uni (maniy izini) koʻrgan boʻlsang, faqat oʻsha joyini yuvishing (kifoya) qilar edi; agar koʻrmagan boʻlsang, uning atrofiga suv sepish (kifoya) edi. Albatta men oʻzimni — uni Rasululloh ﷺ ning kiyimidan tirnab (ishqalab) tozalayotganimni — koʻrgan edim; bas, U Zot oʻsha (kiyim)da namoz oʻqir edilar», dedi.