حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ، فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ حَتَّى يَأْكُلَ مِنْهُ أَوْ يُؤْكَلَ وَحَتَّى يُوزَنَ . قَالَ فَقُلْتُ مَا يُوزَنُ فَقَالَ رَجُلٌ عِنْدَهُ حَتَّى يَحْزَرَ .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Ibn Abbosdan xurmo sotish haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ xurmoni undan yeyilguncha yoki yeyishga yaroqli boʻlguncha, hamda oʻlchanguncha (sotilishidan) qaytardilar», dedi. (Abul-Baxtariy) dedi: Men: «Oʻlchanadi degani nima?» dedim. Shunda uning yonidagi bir kishi: «Toki (uning miqdori) chamalab belgilanguncha», dedi.