حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَسَنِ بْنِ يَسَارٍ - حَدَّثَنَا ابْنُ، عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَأْجُرُ الأَرْضَ - قَالَ - فَنُبِّئَ حَدِيثًا عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ - قَالَ - فَانْطَلَقَ بِي مَعَهُ إِلَيْهِ - قَالَ - فَذَكَرَ عَنْ بَعْضِ عُمُومَتِهِ ذَكَرَ فِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ . قَالَ فَتَرَكَهُ ابْنُ عُمَرَ فَلَمْ يَأْجُرْهُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umar yerni ijaraga berar edi. Soʻng unga Rofiʼ ibn Xadijdan (rivoyat qilingan) bir hadis xabar qilindi. Shunda (Ibn Umar) meni oʻzi bilan birga uning oldiga olib bordi. U (Rofiʼ) baʼzi amakilaridan (rivoyat) qilib, unda Nabiy ﷺ dan zikr qildi: u zot yerni ijaraga berishdan qaytargan ekanlar. Shundan soʻng Ibn Umar buni tark etdi va uni (yerni) ijaraga bermay qoʻydi.