حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ أَبِي شُجَاعٍ، سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ خَالِدِ بْنِ، أَبِي عِمْرَانَ عَنْ حَنَشٍ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ اشْتَرَيْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ قِلاَدَةً بِاثْنَىْ عَشَرَ دِينَارًا فِيهَا ذَهَبٌ وَخَرَزٌ فَفَصَّلْتُهَا فَوَجَدْتُ فِيهَا أَكْثَرَ مِنِ اثْنَىْ عَشَرَ دِينَارًا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تُبَاعُ حَتَّى تُفَصَّلَ " .
Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Xaybar kuni men ichida oltin va munchoq boʻlgan bir marjonni oʻn ikki dinorga sotib oldim. Soʻng uni ajratganimda, ichidan oʻn ikki dinordan koʻproq (oltin) topdim. Buni Nabiy ﷺ ga aytdim. Shunda u zot: ‹U ajratilmaguncha sotilmaydi›, — dedilar.»