حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّحَدَّثَهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، أَنَّ أَرْوَى، خَاصَمَتْهُ فِي بَعْضِ دَارِهِ فَقَالَ دَعُوهَا وَإِيَّاهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَخَذَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ بِغَيْرِ حَقِّهِ طُوِّقَهُ فِي سَبْعِ أَرَضِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتْ كَاذِبَةً فَأَعْمِ بَصَرَهَا وَاجْعَلْ قَبْرَهَا فِي دَارِهَا . قَالَ فَرَأَيْتُهَا عَمْيَاءَ تَلْتَمِسُ الْجُدُرَ تَقُولُ أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ . فَبَيْنَمَا هِيَ تَمْشِي فِي الدَّارِ مَرَّتْ عَلَى بِئْرٍ فِي الدَّارِ فَوَقَعَتْ فِيهَا فَكَانَتْ قَبْرَهَا.
Said ibn Zayd ibn Amr ibn Nufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Arvo (uning) uyining bir qismi xususida u bilan daʼvolashdi. Shunda u (Said): «Uni va u (talab qilayotgan) narsani qoʻyib bering (unga bera qoling), zero men Rasululloh ﷺ ni: ‹Kim bir qarich yerni haqsiz olsa, qiyomat kuni unga yetti qavat yer (boʻyniga) sirtmoq qilib taqiladi›, — deganlarini eshitganman», — dedi. (Soʻng): «Ey Alloh! Agar u yolgʻonchi boʻlsa, koʻzini koʻr qilgin va qabrini uning (oʻz) uyida qilgin», — dedi. (Roviy) dedi: Soʻng men uni koʻr holda, devorlarni paypaslab: «Said ibn Zaydning duosi (qargʻishi) menga yetdi», — deb yurganini koʻrdim. U uyda yurib turganda uydagi bir quduq yonidan oʻtdi va unga yiqilib tushdi; oʻsha (quduq) uning qabri boʻldi.