حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ كَانَ يَسِيرُ عَلَى جَمَلٍ لَهُ قَدْ أَعْيَا فَأَرَادَ أَنْ يُسَيِّبَهُ قَالَ فَلَحِقَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَا لِي وَضَرَبَهُ فَسَارَ سَيْرًا لَمْ يَسِرْ مِثْلَهُ قَالَ " بِعْنِيهِ بِوُقِيَّةٍ " . قُلْتُ لاَ . ثُمَّ قَالَ " بِعْنِيهِ " . فَبِعْتُهُ بِوُقِيَّةٍ وَاسْتَثْنَيْتُ عَلَيْهِ حُمْلاَنَهُ إِلَى أَهْلِي فَلَمَّا بَلَغْتُ أَتَيْتُهُ بِالْجَمَلِ فَنَقَدَنِي ثَمَنَهُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَأَرْسَلَ فِي أَثَرِي فَقَالَ " أَتُرَانِي مَاكَسْتُكَ لآخُذَ جَمَلَكَ خُذْ جَمَلَكَ وَدَرَاهِمَكَ فَهُوَ لَكَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u oʻzining charchab qolgan tuyasi ustida yurib borardi va uni (boʻsh) qoʻyib yubormoqchi boʻldi. (Jobir) dedi: Shunda Nabiy ﷺ menga yetib oldilar-da, men uchun duo qildilar va uni (tuyani) urdilar, shunda u oʻxshashi yoʻq bir tarzda yurib ketdi. (U zot): «Buni menga bir uqiyaga sotgin», dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. Soʻng u zot: «Buni menga sotgin», dedilar. Shunda men uni bir uqiyaga sotdim va oilamga yetib olgunimcha unga minib borishni oʻzimga shart qilib qoʻydim. (Manzilga) yetib borganimda, tuyani u zotga olib keldim, u zot menga uning narxini naqd berdilar. Soʻng men qaytdim. Shunda u zot orqamdan (kishi) yubordilar va: «Tuyangni olish uchun sen bilan savdolashdim deb oʻylaysanmi? Tuyangni ham, dirhamlaringni ham ol — u senikidir», dedilar.