حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، ح. وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، حَدَّثَنِي النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ، أَنَّ أُمَّهُ بِنْتَ رَوَاحَةَ، سَأَلَتْ أَبَاهُ بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ مِنْ مَالِهِ لاِبْنِهَا فَالْتَوَى بِهَا سَنَةً ثُمَّ بَدَا لَهُ فَقَالَتْ لاَ أَرْضَى حَتَّى تُشْهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَا وَهَبْتَ لاِبْنِي . فَأَخَذَ أَبِي بِيَدِي وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلاَمٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّ هَذَا بِنْتَ رَوَاحَةَ أَعْجَبَهَا أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى الَّذِي وَهَبْتُ لاِبْنِهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بَشِيرُ أَلَكَ وَلَدٌ سِوَى هَذَا " . قَالَ نَعَمْ . فَقَالَ " أَكُلَّهُمْ وَهَبْتَ لَهُ مِثْلَ هَذَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلاَ تُشْهِدْنِي إِذًا فَإِنِّي لاَ أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, onasi binti Ravoha uning otasidan mol-mulkidan baʼzisini oʻgʻliga hadya qilishni soʻradi. (Otasi) buni bir yil keyinga surdi, soʻng (berish) fikriga keldi. Shunda (onasi): «Oʻgʻlimga hadya qilgan narsangga Rasululloh ﷺ ni guvoh qilmaguningcha men rozi boʻlmayman», dedi. Otam qoʻlimdan ushlab oldi — men oʻsha kunlari bola edim — va Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh! Shu (oʻgʻil)ning onasi binti Ravoha, uning oʻgʻliga hadya qilgan narsamga sizni guvoh qilishimni istamoqda», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Bashir! Shundan boshqa farzanding bormi?» — dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Hammasiga ham shunga oʻxshash hadya qildingmi?» — dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, meni guvoh qilma, chunki men zulmga guvoh boʻlmayman», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, онаси бинти Равоҳа унинг отасидан мол-мулкидан баъзисини ўғлига ҳадя қилишни сўради. (Отаси) буни бир йил кейинга сурди, сўнг (бериш) фикрига келди. Шунда (онаси): «Ўғлимга ҳадя қилган нарсангга Расулуллоҳ ﷺ ни гувоҳ қилмагунингча мен рози бўлмайман», деди. Отам қўлимдан ушлаб олди — мен ўша кунлари бола эдим — ва Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Шу (ўғил)нинг онаси бинти Равоҳа, унинг ўғлига ҳадя қилган нарсамга сизни гувоҳ қилишимни истамоқда», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Башир! Шундан бошқа фарзандинг борми?» — дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Ҳаммасига ҳам шунга ўхшаш ҳадя қилдингми?» — дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, мени гувоҳ қилма, чунки мен зулмга гувоҳ бўлмайман», — дедилар.