Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Madinada bir ayol oʻz bogʻini oʻgʻliga umro qilib berdi, soʻng (oʻgʻli) vafot etdi, keyin ayolning oʻzi ham undan keyin vafot etdi va bir farzand qoldirdi, (umro qilib bergan) ayolning oʻgʻillari — (bu farzandning) amakilari ham bor edi. Umro qilib bergan ayolning farzandlari: «Bogʻ bizga qaytdi», dedilar. Umro berilganning oʻgʻillari esa: «Yoʻq, u tirikligida ham, oʻlimida ham otamizniki edi», dedilar. Bas, ular Usmonning ozod qilingan quli Toriqning huzurida daʼvolashdilar. (Toriq) Jobirni chaqirdi, u esa Rasululloh ﷺ umroni egasiga (qoldirib) hukm qilganiga guvohlik berdi, shunga koʻra Toriq hukm chiqardi, soʻng Abdulmalikka yozdi va unga buni xabar qildi, hamda Jobirning guvohligini xabar qildi. Abdulmalik: «Jobir rost aytdi», dedi. Shunda Toriq buni (hukmni) joriy qildi. Bas, bu bogʻ shu kungacha umro berilganlarning farzandlariniki boʻlib kelmoqda.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мадинада бир аёл ўз боғини ўғлига умро қилиб берди, сўнг (ўғли) вафот этди, кейин аёлнинг ўзи ҳам ундан кейин вафот этди ва бир фарзанд қолдирди, (умро қилиб берган) аёлнинг ўғиллари — (бу фарзанднинг) амакилари ҳам бор эди. Умро қилиб берган аёлнинг фарзандлари: «Боғ бизга қайтди», дедилар. Умро берилганнинг ўғиллари эса: «Йўқ, у тириклигида ҳам, ўлимида ҳам отамизники эди», дедилар. Бас, улар Усмоннинг озод қилинган қули Ториқнинг ҳузурида даъволашдилар. (Ториқ) Жобирни чақирди, у эса Расулуллоҳ ﷺ умрони эгасига (қолдириб) ҳукм қилганига гувоҳлик берди, шунга кўра Ториқ ҳукм чиқарди, сўнг Абдулмаликка ёзди ва унга буни хабар қилди, ҳамда Жобирнинг гувоҳлигини хабар қилди. Абдулмалик: «Жобир рост айтди», деди. Шунда Ториқ буни (ҳукмни) жорий қилди. Бас, бу боғ шу кунгача умро берилганларнинг фарзандлариники бўлиб келмоқда.