حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَإِنِّي أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ فَلِيَ أَجْرٌ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ga: «Onamning joni (toʻsatdan) olindi va men oʻylaymanki, agar u gapira olganida sadaqa qilardi. Men uning nomidan sadaqa qilsam, menga ajr boʻladimi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Ha», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ га: «Онамнинг жони (тўсатдан) олинди ва мен ўйлайманки, агар у гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, менга ажр бўладими?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ҳа», — дедилар.