وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَ حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ning: «Vasiyat qiladigan biror narsasi bor musulmon kishining vasiyati yonida yozilgan holatda boʻlmasdan uch kechani oʻtkazishi durust emas», — deganlarini eshitdi. Abdulloh ibn Umar dedi: «Rasululloh ﷺ ning shuni aytganlarini eshitganimdan beri vasiyatim yonimda boʻlmasdan ustimdan biror kecha oʻtmagan».