حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يَسَافٍ، قَالَ عَجِلَ شَيْخٌ فَلَطَمَ خَادِمًا لَهُ فَقَالَ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ مُقَرِّنٍ عَجَزَ عَلَيْكَ إِلاَّ حُرُّ وَجْهِهَا لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مِنْ بَنِي مُقَرِّنٍ مَا لَنَا خَادِمٌ إِلاَّ وَاحِدَةٌ لَطَمَهَا أَصْغَرُنَا فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُعْتِقَهَا .
Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir chol shoshib, oʻz xizmatkorining yuziga shapaloq urdi. Shunda Suvayd ibn Muqarrin unga: «Senga uning yuzining ochiq (sharofatli) joyidan boshqasi yetmadimi? Men oʻzimni Muqarrin oʻgʻillaridan yetti kishining yettinchisi boʻlib koʻrar edim, bizning bitta xizmatkordan boshqamiz yoʻq edi, bizdan eng kichigimiz uning yuziga shapaloq urdi. Shunda Rasululloh ﷺ bizni uni ozod qilishga buyurdilar», dedi.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир чол шошиб, ўз хизматкорининг юзига шапалоқ урди. Шунда Сувайд ибн Муқаррин унга: «Сенга унинг юзининг очиқ (шарофатли) жойидан бошқаси етмадими? Мен ўзимни Муқаррин ўғилларидан етти кишининг еттинчиси бўлиб кўрар эдим, бизнинг битта хизматкордан бошқамиз йўқ эди, биздан энг кичигимиз унинг юзига шапалоқ урди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизни уни озод қилишга буюрдилар», деди.