وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِإِسْنَادِهِمُ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ . غَيْرَ أَنَّ فِيهِ فَأَسْقَطَتْ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ وَجَعَلَهُ عَلَى أَوْلِيَاءِ الْمَرْأَةِ . وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ دِيَةَ الْمَرْأَةِ .
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: hadis oʻz qissasi bilan (keltirildi). Faqat unda: «Bas, u (homilani) tashlab yubordi va bu haqda Nabiy ﷺ huzuriga (masala) koʻtarildi. Shunda u zot u haqida bir gʻurra (qul yoki choʻri berilishi) bilan hukm qildilar va uni ayolning valiylari (aqrabolari) zimmasiga (boʻlishini) belgilab berdilar», deb (keltirildi). Va u hadisda ayolning diyatini zikr qilmadi.