HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sahih Muslim · HadisСаҳиҳ Муслим · Ҳадис1682 aBob 11:Боб 11: Homila (boʻlajak bola) diyati; xato qotillik va shubhali-qasddagi qotillik diyati qotilning oqilasi (aqrabolari) zimmasiga boʻlishiҲомила (бўлажак бола) дияти; хато қотиллик ва шубҳали-қасддаги қотиллик дияти қотилнинг оқиласи (ақраболари) зиммасига бўлишиباب دِيَةِ الْجَنِينِ وَوُجُوبِ الدِّيَةِ فِي قَتْلِ الْخَطَإِ وَشِبْهِ الْعَمْدِ عَلَى عَاقِلَةِ الْجَانِي

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ الْخُزَاعِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ وَهِيَ حُبْلَى فَقَتَلَتْهَا - قَالَ - وَإِحْدَاهُمَا لِحْيَانِيَّةٌ - قَالَ - فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ الْمَقْتُولَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَغُرَّةً لِمَا فِي بَطْنِهَا ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ أَنَغْرَمُ دِيَةَ مَنْ لاَ أَكَلَ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَجَعَلَ عَلَيْهِمُ الدِّيَةَ ‏.‏

Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol oʻzining kundoshini chodir ustuni bilan urdi, holbuki (kundoshi) homilador edi, va uni oʻldirib qoʻydi. — (Roviy) dedi: — Ulardan biri Lihyon (qabilasi)dan edi. — (Roviy) dedi: — Shunda Rasululloh ﷺ oʻldirilgan ayolning diyatini qotil ayolning asaba (otatomondan qarindosh)lari zimmasiga, qornidagi (homila) uchun esa bir gʻurra (qul yoki choʻri berilishini) belgilab berdilar. Qotil ayolning asabasidan boʻlgan bir kishi: «Na yegan, na ichgan va na qichqirgan kishining diyatini biz toʻlaymizmi? Bunaqasi behuda (qonsiz) ketadi-ku», dedi. Rasululloh ﷺ: «Aʼrobiylar (badaviylar)ning sajesiga oʻxshagan saje (qofiyali soʻz)mi bu?» — dedilar. (Roviy) dedi: Va u zot ularga diyatni (toʻlashni) yukladilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл ўзининг кундошини чодир устуни билан урди, ҳолбуки (кундоши) ҳомиладор эди, ва уни ўлдириб қўйди. — (Ровий) деди: — Улардан бири Лиҳён (қабиласи)дан эди. — (Ровий) деди: — Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўлдирилган аёлнинг диятини қотил аёлнинг асаба (отатомондан қариндош)лари зиммасига, қорнидаги (ҳомила) учун эса бир ғурра (қул ёки чўри берилишини) белгилаб бердилар. Қотил аёлнинг асабасидан бўлган бир киши: «На еган, на ичган ва на қичқирган кишининг диятини биз тўлаймизми? Бунақаси беҳуда (қонсиз) кетади-ку», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аъробийлар (бадавийлар)нинг сажесига ўхшаган саже (қофияли сўз)ми бу?» — дедилар. (Ровий) деди: Ва у зот уларга диятни (тўлашни) юкладилар.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ