حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَ مَعْنَاهُ . وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَشِيِّ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَمَا بَالُ أَقْوَامٍ إِذَا غَزَوْنَا يَتَخَلَّفُ أَحَدُهُمْ عَنَّا لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ " . وَلَمْ يَقُلْ " فِي عِيَالِنَا " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan ushbu hadis shu maʼnoning oʻzi bilan rivoyat qilinadi. U hadisda shunday dedi: Nabiy ﷺ shomda turib Allohga hamd aytdilar, Unga sano oʻqidilar, soʻng: «Ammo baʼd: nega baʼzi qavmlar biz gʻazotga chiqsak, ulardan biri bizdan ortda qolib, taka maʼraganidek maʼraydi?» — dedilar. «Bizning ayollarimiz orasida» — deb aytmadi.