وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ الْمُحَارِبِيُّ - عَنْ غَيْلاَنَ، - وَهُوَ ابْنُ جَامِعٍ الْمُحَارِبِيُّ - عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ، بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي . فَقَالَ " وَيْحَكَ ارْجِعْ فَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ وَتُبْ إِلَيْهِ " . قَالَ فَرَجَعَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَيْحَكَ ارْجِعْ فَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ وَتُبْ إِلَيْهِ " . قَالَ فَرَجَعَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَتِ الرَّابِعَةُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فِيمَ أُطَهِّرُكَ " . فَقَالَ مِنَ الزِّنَى . فَسَأَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبِهِ جُنُونٌ " . فَأُخْبِرَ أَنَّهُ لَيْسَ بِمَجْنُونٍ . فَقَالَ " أَشَرِبَ خَمْرًا " . فَقَامَ رَجُلٌ فَاسْتَنْكَهَهُ فَلَمْ يَجِدْ مِنْهُ رِيحَ خَمْرٍ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَزَنَيْتَ " . فَقَالَ نَعَمْ . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَكَانَ النَّاسُ فِيهِ فِرْقَتَيْنِ قَائِلٌ يَقُولُ لَقَدْ هَلَكَ لَقَدْ أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ وَقَائِلٌ يَقُولُ مَا تَوْبَةٌ أَفْضَلَ مِنْ تَوْبَةِ مَاعِزٍ أَنَّهُ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَوَضَعَ يَدَهُ فِي يَدِهِ ثُمَّ قَالَ اقْتُلْنِي بِالْحِجَارَةِ - قَالَ - فَلَبِثُوا بِذَلِكَ يَوْمَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ جُلُوسٌ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ " اسْتَغْفِرُوا لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ " . قَالَ فَقَالُوا غَفَرَ اللَّهُ لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ . - قَالَ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ أُمَّةٍ لَوَسِعَتْهُمْ " . قَالَ ثُمَّ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ غَامِدٍ مِنَ الأَزْدِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي . فَقَالَ " وَيْحَكِ ارْجِعِي فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ " . فَقَالَتْ أَرَاكَ تُرِيدُ أَنْ تُرَدِّدَنِي كَمَا رَدَّدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ . قَالَ " وَمَا ذَاكِ " . قَالَتْ إِنَّهَا حُبْلَى مِنَ الزِّنَا . فَقَالَ " آنْتِ " . قَالَتْ نَعَمْ . فَقَالَ لَهَا " حَتَّى تَضَعِي مَا فِي بَطْنِكِ " . قَالَ فَكَفَلَهَا رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ حَتَّى وَضَعَتْ قَالَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ قَدْ وَضَعَتِ الْغَامِدِيَّةُ . فَقَالَ " إِذًا لاَ نَرْجُمَهَا وَنَدَعَ وَلَدَهَا صَغِيرًا لَيْسَ لَهُ مَنْ يُرْضِعُهُ " . فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ إِلَىَّ رَضَاعُهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ . قَالَ فَرَجَمَهَا .
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moiz ibn Molik Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. U zot: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. (Rovi) dedi: U uzoq ketmay qaytib keldi-da: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. (Rovi) dedi: U yana uzoq ketmay qaytib keldi-da: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. Nabiy ﷺ shunga oʻxshash dedilar. Toʻrtinchisi boʻlganda Rasululloh ﷺ unga: «Men seni nimadan poklayman?» — dedilar. U: «Zinodan», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Unda jinnilik bormi?» — deb soʻradilar. U zotga uning jinni emasligi xabar qilindi. U zot: «U xamr ichganmi?» — dedilar. Bir kishi turib uni hidladi, lekin undan xamr hidini topmadi. (Rovi) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen zino qildingmi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. Bas, u zot u haqida buyruq berdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻng odamlar u haqida ikki firqaga boʻlindilar. Bir aytguvchi: «U halok boʻldi, gunohi uni oʻrab oldi», — der edi; yana bir aytguvchi: «Moizning tavbasidan afzalroq tavba yoʻq, u Nabiy ﷺ huzuriga kelib, qoʻlini u zotning qoʻliga qoʻyib, soʻng: ‹Meni toshlar bilan oʻldiring›, — dedi», — der edi. (Rovi) dedi: Ular shu (gap)da ikki yoki uch kun turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ular oʻtirgan holda kelib, salom berdilar, soʻng oʻtirdilar-da: «Moiz ibn Molik uchun magʻfirat soʻranglar», — dedilar. (Rovi) dedi: Ular: «Alloh Moiz ibn Molikni magʻfirat qilsin», — dedilar. (Rovi) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «U shunday bir tavba qildiki, agar u bir ummat orasida boʻlinsa, ularga yetardi», — dedilar. (Rovi) dedi: Soʻng u zotning huzuriga Azd (qabilasi)ning Gʻomid (urugʻi)dan bir ayol kelib: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. U zot: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. U: «Sizni meni Moiz ibn Molikni qaytarganingizdek qaytarmoqchi koʻrayapman», — dedi. U zot: «Bu nima (degan gap)?» — dedilar. U: «U zinodan homilador», — dedi. U zot: «Sen (oʻzingmi)?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. U zot unga: «Qorningdagini tugʻib olguningcha (kut)», — dedilar. (Rovi) dedi: Soʻng ansorlardan bir kishi uni tugʻguniga qadar oʻz zimmasiga oldi. (Rovi) dedi: Soʻng u Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Gʻomidlik ayol tugʻdi», — dedi. U zot: «Unda biz uni toshboʻron qilmaymiz va chaqalogʻini emizadigan kishisi yoʻq, kichkina holda tashlab qoʻymaymiz», — dedilar. Shunda ansorlardan bir kishi turib: «Uni emizish mening zimmamga, ey Allohning Nabiysi», — dedi. (Rovi) dedi: Bas, u (ayolni) toshboʻron qildilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моиз ибн Молик Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. У зот: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. (Рови) деди: У узоқ кетмай қайтиб келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. (Рови) деди: У яна узоқ кетмай қайтиб келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. Набий ﷺ шунга ўхшаш дедилар. Тўртинчиси бўлганда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Мен сени нимадан поклайман?» — дедилар. У: «Зинодан», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унда жиннилик борми?» — деб сўрадилар. У зотга унинг жинни эмаслиги хабар қилинди. У зот: «У хамр ичганми?» — дедилар. Бир киши туриб уни ҳидлади, лекин ундан хамр ҳидини топмади. (Рови) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен зино қилдингми?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. Бас, у зот у ҳақида буйруқ бердилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнг одамлар у ҳақида икки фирқага бўлиндилар. Бир айтгувчи: «У ҳалок бўлди, гуноҳи уни ўраб олди», — дер эди; яна бир айтгувчи: «Моизнинг тавбасидан афзалроқ тавба йўқ, у Набий ﷺ ҳузурига келиб, қўлини у зотнинг қўлига қўйиб, сўнг: ‹Мени тошлар билан ўлдиринг›, — деди», — дер эди. (Рови) деди: Улар шу (гап)да икки ёки уч кун турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ улар ўтирган ҳолда келиб, салом бердилар, сўнг ўтирдилар-да: «Моиз ибн Молик учун мағфират сўранглар», — дедилар. (Рови) деди: Улар: «Аллоҳ Моиз ибн Моликни мағфират қилсин», — дедилар. (Рови) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У шундай бир тавба қилдики, агар у бир уммат орасида бўлинса, уларга етарди», — дедилар. (Рови) деди: Сўнг у зотнинг ҳузурига Азд (қабиласи)нинг Ғомид (уруғи)дан бир аёл келиб: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. У зот: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. У: «Сизни мени Моиз ибн Моликни қайтарганингиздек қайтармоқчи кўраяпман», — деди. У зот: «Бу нима (деган гап)?» — дедилар. У: «У зинодан ҳомиладор», — деди. У зот: «Сен (ўзингми)?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. У зот унга: «Қорнингдагини туғиб олгунингча (кут)», — дедилар. (Рови) деди: Сўнг ансорлардан бир киши уни туғгунига қадар ўз зиммасига олди. (Рови) деди: Сўнг у Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ғомидлик аёл туғди», — деди. У зот: «Унда биз уни тошбўрон қилмаймиз ва чақалоғини эмизадиган кишиси йўқ, кичкина ҳолда ташлаб қўймаймиз», — дедилар. Шунда ансорлардан бир киши туриб: «Уни эмизиш менинг зиммамга, эй Аллоҳнинг Набийси», — деди. (Рови) деди: Бас, у (аёлни) тошбўрон қилдилар.