وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الأَسْلَمِيَّ، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَرَدَّهُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ . فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ " أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا " . فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلاَّ وَفِيَّ الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ وَلاَ بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ . قَالَ فَجَاءَتِ الْغَامِدِيَّةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي . وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى . قَالَ " إِمَّا لاَ فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي " . فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ . قَالَ " اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ " . فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ . فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ " مَهْلاً يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ " . ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ .
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moiz ibn Molik al-Aslamiy Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, men oʻzimga zulm qildim, zino qildim, men sizning meni poklashingizni istayman», — dedi. U zot uni qaytardilar. Ertasi kuni boʻlganda yana u zotning huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, men zino qildim», — dedi. U zot uni ikkinchi marta qaytardilar va Rasululloh ﷺ uning qavmiga (kishi) yuborib: «Uning aqlida biron nuqson bilasizlarmi, undan biron narsani inkor qilasizlarmi?» — dedilar. Ular: «Biz uni — koʻrib turganimizcha — yaxshilarimizdan, aqli butun (kishidan) deb bilamiz, xolos», — dedilar. Soʻng u uchinchi marta keldi, u zot yana ularga (kishi) yuborib, u haqida soʻradilar. Ular u zotga unda va aqlida hech nuqson yoʻqligini xabar berdilar. Toʻrtinchisi boʻlganda u uchun bir oʻra qazildi, soʻng u zot u haqida buyruq berdilar va u toshboʻron qilindi. (Rovi) dedi: Soʻng gʻomidlik ayol kelib: «Yo Rasululloh, men zino qildim, meni pokla», — dedi. U zot uni qaytardilar. Ertasi kuni boʻlganda u: «Yo Rasululloh, nega meni qaytarasiz? Ehtimol siz meni Moizni qaytarganingizdek qaytarayotgandirsiz. Allohga qasamki, men homiladorman», — dedi. U zot: «Agar (qaytmas ekansan), bor, tugʻib ol», — dedilar. U tugʻib olgach, chaqalogʻni latta ichida olib kelib: «Mana, men buni tugʻdim», — dedi. U zot: «Bor, uni emizib, sutdan ajratguningcha (boq)», — dedilar. Uni sutdan ajratgach, chaqalogʻni — qoʻlida bir burda non bilan — olib kelib: «Ey Allohning Nabiysi, mana buni sutdan ajratdim, u taom ham yedi», — dedi. Shunda u zot chaqalogʻni musulmonlardan bir kishiga topshirdilar, soʻng u (ayol) haqida buyruq berdilar va unga koʻkragiga qadar (oʻra) qazildi, soʻng u zot odamlarga buyurdilar, ular uni toshboʻron qildilar. Xolid ibn al-Valid bir tosh bilan kelib uning boshiga otdi, qon Xolidning yuziga sachradi, shunda u (ayolni) soʻkdi. Allohning Nabiysi ﷺ uning u (ayol)ni soʻkkanini eshitib: «Sekinroq, ey Xolid! Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, u shunday bir tavba qildiki, agar uni boj-xiroj yiguvchi (zolim) qilsa ham, unga magʻfirat qilinardi», — dedilar. Soʻng u (ayol) haqida buyruq berdilar, u zot unga janoza oʻqidilar va u dafn etildi.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моиз ибн Молик ал-Асламий Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен ўзимга зулм қилдим, зино қилдим, мен сизнинг мени поклашингизни истайман», — деди. У зот уни қайтардилар. Эртаси куни бўлганда яна у зотнинг ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен зино қилдим», — деди. У зот уни иккинчи марта қайтардилар ва Расулуллоҳ ﷺ унинг қавмига (киши) юбориб: «Унинг ақлида бирон нуқсон биласизларми, ундан бирон нарсани инкор қиласизларми?» — дедилар. Улар: «Биз уни — кўриб турганимизча — яхшиларимиздан, ақли бутун (кишидан) деб биламиз, холос», — дедилар. Сўнг у учинчи марта келди, у зот яна уларга (киши) юбориб, у ҳақида сўрадилар. Улар у зотга унда ва ақлида ҳеч нуқсон йўқлигини хабар бердилар. Тўртинчиси бўлганда у учун бир ўра қазилди, сўнг у зот у ҳақида буйруқ бердилар ва у тошбўрон қилинди. (Рови) деди: Сўнг ғомидлик аёл келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен зино қилдим, мени покла», — деди. У зот уни қайтардилар. Эртаси куни бўлганда у: «Ё Расулуллоҳ, нега мени қайтарасиз? Эҳтимол сиз мени Моизни қайтарганингиздек қайтараётгандирсиз. Аллоҳга қасамки, мен ҳомиладорман», — деди. У зот: «Агар (қайтмас экансан), бор, туғиб ол», — дедилар. У туғиб олгач, чақалоғни латта ичида олиб келиб: «Мана, мен буни туғдим», — деди. У зот: «Бор, уни эмизиб, сутдан ажратгунингча (боқ)», — дедилар. Уни сутдан ажратгач, чақалоғни — қўлида бир бурда нон билан — олиб келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мана буни сутдан ажратдим, у таом ҳам еди», — деди. Шунда у зот чақалоғни мусулмонлардан бир кишига топширдилар, сўнг у (аёл) ҳақида буйруқ бердилар ва унга кўкрагига қадар (ўра) қазилди, сўнг у зот одамларга буюрдилар, улар уни тошбўрон қилдилар. Холид ибн ал-Валид бир тош билан келиб унинг бошига отди, қон Холиднинг юзига сачради, шунда у (аёлни) сўкди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ унинг у (аёл)ни сўкканини эшитиб: «Секинроқ, эй Холид! Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, у шундай бир тавба қилдики, агар уни бож-хирож йигувчи (золим) қилса ҳам, унга мағфират қилинарди», — дедилар. Сўнг у (аёл) ҳақида буйруқ бердилар, у зот унга жаноза ўқидилар ва у дафн этилди.