وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ - عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الدَّانَاجِ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ فَيْرُوزَ، مَوْلَى ابْنِ عَامِرٍ الدَّانَاجِ حَدَّثَنَا حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ أَبُو سَاسَانَ، قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَأُتِيَ بِالْوَلِيدِ قَدْ صَلَّى الصُّبْحَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ أَزِيدُكُمْ فَشَهِدَ عَلَيْهِ رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا حُمْرَانُ أَنَّهُ شَرِبَ الْخَمْرَ وَشَهِدَ آخَرُ أَنَّهُ رَآهُ يَتَقَيَّأُ فَقَالَ عُثْمَانُ إِنَّهُ لَمْ يَتَقَيَّأْ حَتَّى شَرِبَهَا فَقَالَ يَا عَلِيُّ قُمْ فَاجْلِدْهُ . فَقَالَ عَلِيٌّ قُمْ يَا حَسَنُ فَاجْلِدْهُ . فَقَالَ الْحَسَنُ وَلِّ حَارَّهَا مَنْ تَوَلَّى قَارَّهَا - فَكَأَنَّهُ وَجَدَ عَلَيْهِ - فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ قُمْ فَاجْلِدْهُ . فَجَلَدَهُ وَعَلِيٌّ يَعُدُّ حَتَّى بَلَغَ أَرْبَعِينَ فَقَالَ أَمْسِكْ . ثُمَّ قَالَ جَلَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعِينَ وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَعُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ وَهَذَا أَحَبُّ إِلَىَّ . زَادَ عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ وَقَدْ سَمِعْتُ حَدِيثَ الدَّانَاجِ مِنْهُ فَلَمْ أَحْفَظْهُ .
Husayn ibn al-Munzir Abu Soson (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Usmon ibn Affonning huzurida hozir boʻldim, oldiga Validni keltirishdi — u bomdod namozini ikki rakaat oʻqib, soʻng: «Sizlarga (rakaatni) ziyoda qilaymi?» degan edi. Unga ikki kishi guvohlik berdi: ulardan biri Humron uning xamr ichganini, ikkinchisi esa uning qusayotganini koʻrganini (guvohlik berdi). Shunda Usmon: «U xamr ichmaguncha qusmas edi», dedi va: «Yo Ali! Tur, uni urgin (jazola)», dedi. Ali: «Yo Hasan! Tur, uni urgin», dedi. Hasan esa: «Uning issigʻini (xalifalik ogʻirligini) koʻtargan kishi uning sovugʻini (rohatini) ham koʻtarsin», dedi — goʻyo u (Hasan) bundan ranjigandek edi. Shunda (Ali): «Yo Abdulloh ibn Jaʼfar! Tur, uni urgin», dedi. Bas, u uni urdi, Ali esa sanab turdi, toki qirqqa yetdi. Soʻng (Ali): «Toʻxta», dedi. Keyin: «Nabiy ﷺ qirq (darra) urdilar, Abu Bakr ham qirq urdi, Umar sakson urdi, hammasi sunnatdir, lekin bu (qirq) menga sevimliroqdir», dedi. Ali ibn Hujr oʻz rivoyatida (shuni) ziyoda qildi: Ismoil dedi: Men ad-Donojning hadisini undan eshitgan edim, lekin uni yodlab qolmadim.Ҳусайн ибн ал-Мунзир Абу Сосон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Усмон ибн Аффоннинг ҳузурида ҳозир бўлдим, олдига Валидни келтиришди — у бомдод намозини икки ракаат ўқиб, сўнг: «Сизларга (ракаатни) зиёда қилайми?» деган эди. Унга икки киши гувоҳлик берди: улардан бири Ҳумрон унинг хамр ичганини, иккинчиси эса унинг қусаётганини кўрганини (гувоҳлик берди). Шунда Усмон: «У хамр ичмагунча қусмас эди», деди ва: «Ё Али! Тур, уни ургин (жазола)», деди. Али: «Ё Ҳасан! Тур, уни ургин», деди. Ҳасан эса: «Унинг иссиғини (халифалик оғирлигини) кўтарган киши унинг совуғини (роҳатини) ҳам кўтарсин», деди — гўё у (Ҳасан) бундан ранжигандек эди. Шунда (Али): «Ё Абдуллоҳ ибн Жаъфар! Тур, уни ургин», деди. Бас, у уни урди, Али эса санаб турди, токи қирққа етди. Сўнг (Али): «Тўхта», деди. Кейин: «Набий ﷺ қирқ (дарра) урдилар, Абу Бакр ҳам қирқ урди, Умар саксон урди, ҳаммаси суннатдир, лекин бу (қирқ) менга севимлироқдир», деди. Али ибн Ҳужр ўз ривоятида (шуни) зиёда қилди: Исмоил деди: Мен ад-Доножнинг ҳадисини ундан эшитган эдим, лекин уни ёдлаб қолмадим.