حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الدَّانَاجُ، حَدَّثَنِي حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ الرَّقَاشِيُّ، - هُوَ أَبُو سَاسَانَ - قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَأُتِيَ بِالْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ فَشَهِدَ عَلَيْهِ حُمْرَانُ وَرَجُلٌ آخَرُ فَشَهِدَ أَحَدُهُمَا أَنَّهُ رَآهُ شَرِبَهَا - يَعْنِي الْخَمْرَ - وَشَهِدَ الآخَرُ أَنَّهُ رَآهُ يَتَقَيَّأُهَا فَقَالَ عُثْمَانُ إِنَّهُ لَمْ يَتَقَيَّأْهَا حَتَّى شَرِبَهَا . فَقَالَ لِعَلِيٍّ رضى الله عنه أَقِمْ عَلَيْهِ الْحَدَّ . فَقَالَ عَلِيٌّ لِلْحَسَنِ أَقِمْ عَلَيْهِ الْحَدَّ . فَقَالَ الْحَسَنُ وَلِّ حَارَّهَا مَنْ تَوَلَّى قَارَّهَا . فَقَالَ عَلِيٌّ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ أَقِمْ عَلَيْهِ الْحَدَّ . قَالَ فَأَخَذَ السَّوْطَ فَجَلَدَهُ وَعَلِيٌّ يَعُدُّ فَلَمَّا بَلَغَ أَرْبَعِينَ قَالَ حَسْبُكَ جَلَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعِينَ - أَحْسِبُهُ قَالَ - وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَعُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ وَهَذَا أَحَبُّ إِلَىَّ .
Abu Sosan deb atalgan Huzayn ibnul-Munzir ar-Raqoshiy (rahimahulloh) aytadi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning huzurida hozir edim, oldilariga Validu ibnu Uqba keltirildi. Unga qarshi Humron va boshqa bir kishi guvohlik berdi. Ulardan biri uning (aroq) ichganini koʻrganiga guvohlik berdi, ikkinchisi esa uning (aroqni) qusayotganini koʻrganiga guvohlik berdi. Shunda Usmon: «U ichmasdan turib qusmasdi» dedi. Soʻng Ali (roziyallohu anhu)ga: «Unga hadni ado et!» dedi. Ali Hasanga: «Unga hadni ado et!» dedi. Hasan: «Uning issigʻini koʻtargan kishi sovugʻini ham koʻtarsin» dedi. Shunda Ali Abdulloh ibn Jaʼfarga: «Unga hadni ado et!» dedi. (Roviy) aytadi: U qamchini olib uni kaltakladi, Ali esa sanab turardi. Qirqqa yetganda: «Yetar, Nabiy ﷺ qirq (darra) urganlar» dedi. — Oʻylaymanki, u shunday dedi: — «Abu Bakr ham qirq urdilar, Umar esa sakson (urdi). Bularning hammasi sunnatdir, lekin bu menga koʻproq maʼqulroqdir» dedi.Абу Сосан деб аталган Ҳузайн ибнул-Мунзир ар-Рақоший (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида ҳозир эдим, олдиларига Валиду ибну Уқба келтирилди. Унга қарши Ҳумрон ва бошқа бир киши гувоҳлик берди. Улардан бири унинг (ароқ) ичганини кўрганига гувоҳлик берди, иккинчиси эса унинг (ароқни) қусаётганини кўрганига гувоҳлик берди. Шунда Усмон: «У ичмасдан туриб қусмасди» деди. Сўнг Али (розияллоҳу анҳу)га: «Унга ҳадни адо эт!» деди. Али Ҳасанга: «Унга ҳадни адо эт!» деди. Ҳасан: «Унинг иссиғини кўтарган киши совуғини ҳам кўтарсин» деди. Шунда Али Абдуллоҳ ибн Жаъфарга: «Унга ҳадни адо эт!» деди. (Ровий) айтади: У қамчини олиб уни калтаклади, Али эса санаб турарди. Қирққа етганда: «Етар, Набий ﷺ қирқ (дарра) урганлар» деди. — Ўйлайманки, у шундай деди: — «Абу Бакр ҳам қирқ урдилар, Умар эса саксон (урди). Буларнинг ҳаммаси суннатдир, лекин бу менга кўпроқ маъқулроқдир» деди.