حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنِ الدَّانَاجِ، عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ جَلَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَمْرِ وَأَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَكَمَّلَهَا عُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ الأَصْمَعِيُّ وَلِّ حَارَّهَا مَنْ تَوَلَّى قَارَّهَا وَلِّ شَدِيدَهَا مَنْ تَوَلَّى هَيِّنَهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا كَانَ سَيِّدَ قَوْمِهِ حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ أَبُو سَاسَانَ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aroq (ichganlik) uchun va Abu Bakr qirq (darra) urdilar, Umar esa uni saksonga toʻldirdi. Bularning hammasi sunnatdir. Abu Dovud aytdi: Asmaʼiy ‹Uning issigʻini koʻtargan kishi sovugʻini ham koʻtarsin› degan maqolni izohlab: «Uning yengilini koʻtargan kishi ogʻirini ham koʻtarsin (maʼnosida)» dedi. Abu Dovud aytdi: Bu — Huzayn ibnul-Munzir Abu Sosan oʻz qavmining sayyidi (boshligʻi) edi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ароқ (ичганлик) учун ва Абу Бакр қирқ (дарра) урдилар, Умар эса уни саксонга тўлдирди. Буларнинг ҳаммаси суннатдир. Абу Довуд айтди: Асмаъий ‹Унинг иссиғини кўтарган киши совуғини ҳам кўтарсин› деган мақолни изоҳлаб: «Унинг енгилини кўтарган киши оғирини ҳам кўтарсин (маъносида)» деди. Абу Довуд айтди: Бу — Ҳузайн ибнул-Мунзир Абу Сосан ўз қавмининг саййиди (бошлиғи) эди.