حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَهُشَيْمٌ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُنْذِرِ بْنِ يَعْلَى، - وَيُكْنَى أَبَا يَعْلَى - عَنِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً وَكُنْتُ أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِمَكَانِ ابْنَتِهِ فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " يَغْسِلُ ذَكَرَهُ وَيَتَوَضَّأُ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men koʻp maziy keladigan (maziy chiqadigan) kishi edim; va men Paygʻambar ﷺ dan — Uning qizi (mening rafiqam boʻlgani) sababli — (bu haqida) soʻrashdan uyalar edim. Bas, men al-Miqdod ibn al-Asvadga buyurdim; bas, u U Zotdan soʻradi. Shunda U Zot: «(U kishi) zakarini yuvsin va tahorat qilsin», dedilar.